Zarys historyczny


Według legendy, system Tai Chi Chuan został stworzony przez Mistrza Chang San-Fenga. Jedna z opowieści głosi, że inspiracją była podpatrzona walka ptaka z wężem. Mistrz przebywając na górze Wu Tang usłyszał głośne odgłosy, które okazały się dźwiękami walki między dwoma stworzeniami.
Ujrzawszy węża w płynnym ruchu, zrozumiał, że miękkość ma przewagę nad twardością. Tak powstał system oparty na pracy wewnętrznej, charakteryzujący się elastycznością i miękkością ciała. Był to system przeciwstawny do zewnętrznego Wu Shu, gdzie nacisk kładzie się na kondycję i siłę.
W starożytnych Chinach rozwój Tai Chi Chuan ukierunkowany był między innymi na cel osiągnięcia nieśmiertelności oraz mistrzostwa w sztuce walki. Oba te aspekty miały silny wpływ na kształtowanie się możliwości tej sztuki. Studiowanie Tai Chi Chuan doprowadziło do wypracowania znakomitych technik zdrowotnych oraz bojowych. Zastosowanie skrajnej miękkości okazało się trafnym kierunkiem dla wielu osiągnięć w transformacji ciała.
Tradycją chińską było przekazywanie sekretu swej sztuki jedynie najbardziej zaufanemu uczniowi (był to przeważnie najstarszy syn). Spowodowane to było ogromną dbałością o czystość przekazu. Z pokolenia na pokolenie sekrety technik otrzymywali tylko nieliczni. Sytuacja zmieniła się wyraźnie w obecnych czasach, gdzie każdy ma możliwość nauczenia się składników wypracowanych przez setki lat.
Styl Yang, którego nauczamy jest najbardziej rozpowszechnionym stylem Tai Chi na świecie. Historia jego powstania jest bardzo ciekawa. Ogólnie można powiedzieć, że wiele zewnętrznych elementów zostało zaczerpniętych od rodziny Chen, jednakże wypracowanie wewnętrznych technik jest przypisywane twórcy stylu Yang - Yang Luchanowi


Brak komentarzy: